سلام:
دوستان عزیز در اواخر سال ۸۵ و نزدیک به آغاز سال ۸۶ هستیم.
چه خوب است...
که دشمنی ها را ار هم کم کنیم.
دوستی ها را با هم جمع کنیم.
شادی ها را به توان برسانیم.
غم ها را زیر رادیکال ببریم.
و متولد شویم.
انسان به زبان نیست به اعمال است.
انسان را رعایت کن.
با یک هدف به جلو پیش برو.
هدف را بفهم.
انسان ناقص است و ناقص همواره به دنبال دفع نقص.
این چیزیست که هدف می نامیم.
ثانیه به ثانیه تحویل سال را می گذرانیم و به امید یک تحویل سال هستیم.
گویا در این ساعت بامدادی سحری رخ خواهد داد و ما را ویران خواهد کرد.
ویرانی درون نیاز به خواستن دارد.
نیاز به رعایت انسان دارد.
نیاز به هدف دارد.
تحویل سال هیچ سحری نیست.
عجایبی نیز نیست.
بلکه یادآور زمان است.
زنگ ساعت کوکی عمر است.
هشدار ثانیه هاست.
وقفه ی خوشی ها.
تحویل سالی که باعث تغییر درون نشود،همان تحویل های دیگر است.
عادت بد را ترک نمی کنند،تغییر می دهند.
معتاد را ترک نمی دهند،تغییر مواد می دهند.
زندگی صدای تبر عمر بر درخت ثانیه هاست،پس بیا تا نشکسته عاشق باشیم!
* * *
گذری بر اشعار "حافظ
سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت
یادت اندر شهریاری بر قرار و بر دوام
سال خرم،فال نیکو،مال وافر،اصل ثابت،نسل باقی،تخت عالی،بخت رام.
ارادتمند شما نویسنده ی ققنوس آبی ُ امین!
در آخر از دوست عزیزم فرید که من را در اصلاح این پست یاری کردند متشکرم!