اعتراف...

بعد از یک شب بی خوابی و کلی هول و هراس بابت اتفاقات پیش امده و رسیدن برق  به یکسری از نواحی کشور...بنده بر ان شدم تا بازی جدیدی ابداع کنم تا هم کلی خندیده باشیم هم طعم سیگار برگ پیروزی مان نپرد...پس به سان مردمان مسیحی برای رسیدن به روشنایی اعتراف میکنیم که بدترین و شنیع ترین خلافی که به عمر خود انجام داده ایم چه بوده..ممکن است برای من چسباندن ادامس روی زنگ خانه فرید ذاکری باشد یا کامنت هایم برای مسعود ده نمکی... ممکن است اتیش زدن خانه کسی...پس بیایید فرزندان من ...بیایید و اعتراف کنید ...خدا همه ما را خواهد بخشید...  البته من یکی رو عمرا... .همگی بلاگر های ایران زمین به این بازی دعوت اند... .بنده نقش پدر مقدس را بازی کرده [چون دعای آوه ماریا رو بلدم] بنده به زخم های شما التیام میدهم و برایتان طلب بخشش خواهم کرد...